Linç Güruhu

Türkiye’nin yedek ordusu, hatta yerine ve koşuluna göre öncü gücü. Faşizmin bir anlamda harekete geçirilecek sivil tabanıdır. Bu aynı zamanda rejimsel bir ihtiyacı karşılar.

Politik iktidarın kutuplaştırıcı politika ve söylemleri, medyanın rolü ve cehalet üçlüsü bu ülkenin temel direkleri olduğunda toplumdan güruha geçiş çok daha kolaydır.

Onları harekete geçirmek için tek bir kıvılcım bile yeterlidir. Zaten harekete geçmeleri için bir işaret gerekir. Verilen işaret daha çok “vatan elden gidiyor”, “din elden gidiyor”, “teröristler şehrimizi yakmaya gelmiş”, “mahallemizin ahlakını bozuyorlar”, “camiye işemişler, bayrak yakmışlar” gibi kodlanmış sloganlardır. İşaret geldikten sonra muhalif bir kitle gösterisinde veya ortada hiçbir şey yokken bile polisten daha etkili rol oynayabilirler. Ki daima polis bu güruhun koruyucusudur. Politik olaylarda linç güruhunun yarısını siviller oluştururken diğer yarısını polisler oluşturur.

Linç sırasında mantık yoktur, sorgu, sual yoktur. Artık “eylem” zamanıdır. Dalga büyüdükçe büyür ve güruh önüne gelen herkesi kendisine katar. Mimlenen düşman hedefinde bir araya gelmiş güruh insanlıktan tam anlamıyla çıkmıştır. Vahşet, bireysellikten çıkıp güruhlaştığından linç sonrası bir vicdani sorgulama da olmaz. Ne yapıldıysa “hep birlikte” yapılmıştır ve bu “suç”un maskeleyici tarafıdır.

Linç güruhları bu ülkede daha çok MHP, BBP ve AKP’nin tabanıdırlar. Erkeklerden oluşur. Günlük yaşamları boşluklarla doludur, yaşamlarının bir anlamı yoktur. Sürü psikolojisi hakimdir. Bayrakları ve dinleri kutsaldır. Çoğunlukla da apolitiktirler. Türkiye’de daha çok Kürdlere, Ermenilere, Alevilere, solculara, ateistlere, eşcinsellere karşı kullanılır.

Ana akım medya ise bu güruhu her zaman “hassas vatandaşlar” olarak niteler. Çünkü bu güruhu devlet-medya el ele yaratmışlardır.

Bir ülkede linç güruhlarının varlığı o ülkenin toplumsal çürümüşlüğünü gösterir. Böyle ülkelerden demokrasi teğet bile geçmemiştir. Bu haliyle geçmesinin mümkünatı da yoktur.

Baran Sarkisyan

Tartışma2 yorum

  1. Pingback: Linç Güruhu | YURTSEVER

  2. ‘Kürdlere karşı kullanılır’ kısmına katılmıyorum, bilakis bu işler için ‘KÜRTLERDE’ kullanılır demek daha doğru olacaktır.

    (Bkz. Hamidiye alayları, maraş, v.b)

Yorum Yapın