Yeraltından Vaaz

Bütün bir dinsel ve ulusal ahlâk; kapitalizmin küreselleşmesi ile meta dinine dönüşüyor ve bizler bunu seyretmekle yetiniyoruz. Daha kötüsü, kurtuluşu örgütlü mücadele yerine bireyde gören burjuva modern dinine uyum sağlamaya çalışıyor, inançlarımızı, kutsallarımızı, ulusal, yöresel, folklorik kültürlerimizi kapitalizme entegre etmek için birbirimizle yarışıyor, ezici, yıkıcı bir rekabete girişiyoruz. Meta fetişizminin muhafazakâr ve seküler biz müritleri, ulusal ve çok uluslu şirketleri ve elit bürokrat ve diplomatları daha da zengin etmek için (bireysel, ulusal ve küresel kalkınma zırvası adı altında) birkaç saat fazla mesai yapmaya, daha fazla üretime ve buradan da daha fazla tüketime davet ediliyor, yönlendiriliyoruz. Bireysel kariyer saçmalığı adı altında performans sistemini özümsüyor, sürekli daha çok üretmeye itiliyoruz. Burjuvanın sanayi sonrası post-modern teknolojisinde makineler çoğaldıkça çalışma saatleri azalmıyor, aksine daha fazlalaşarak o makinelerin performansıyla uyumlu biyomekanik insanlara dönüşüyoruz.

İnsanlığımızdan olduğumuza mı üzülelim, bu doymak bilmez hırsımızın, aç gözlülüğümüzün, ihtiyacımızdan fazlasını tüketme yamyamlığımızın belli kaynaklara sahip olmayan ya da bu vahşî kültüre uyum sağlayamayan başka kıtalardaki insanları açlığa, yoksulluğa, ölüme terk edişine mi? Başkaları için, bir şeyler için üzülmenin, kaygılanmanın, karşılıksız fedakârlık yapmanın hızla tarihe karıştığı yenidünya düzeni, ortak din hoş geldi, safa geldi!

Altta kalanın canı çıksın dediğimizde, kendi canımızında burjuva toplumunda patlıcandan daha değerli olmadığını hesaplayamıyor muyuz acaba? Bu durumda yapacağımız tek şey, bürokratların, din ve iş adamlarının bizlere öğrettiği ve tembihlediği gibi, şükretmekse; beterin beteri, kötünün kötüsü, patlıcanın çürüğü olmayışımız belki de şu kalpsiz sistemin meta ahlâkının ilâhî bir mucizesidir? Zincirlerinden başka kaybedecek bir şeyi olmayan toprak ananın çocuklarını içine düştüğü bu tiksindirici beladan şükretmek mi yoksa öfkelenip, isyan edip, örgütlenmek mi kurtaracaktır?

Hadi, kendi sonunu kendin yaz okur.

Zafer Kılıç

Tartışma1 Yorum

  1. Pingback: Yeraltından Vaaz | YURTSEVER

Yorum Yapın